piątek, 26 października 2018

Kopytka pod beszamelem

Witajcie! Pogoda ostatnio nieszczególna, wstałam bez humoru. Zajrzałam na Wasze blogi...Kathy zachwalała frytki. Pomyślałam- może by tak ugotować coś znanego,ale trochę o zmienionym smaku?! Sami widzicie - wzajemnie się inspirujemy.
I tak powstały -Kopytka pod beszamelem Nie będę podawać przepisu na kopytka, bo jest ich dużo w sieci. Mogą być zwykłe kopytka ziemniaczane bądź pierogi leniwe z serem lub bryndzą. Ja wybrałam wersję pierwszą. Jednak biały ser miałam przygotowany,żeby posypać już ugotowane kluski. Oprócz tego starłam jeszcze niewielką grudkę sera wędzonego.
BeszamelSkładniki Po 2 łyżki mąki i masła, 1/2 l mleka, gałka muszkatołowa. Wykonanie: masło stopić w rondelku, wsypać mąkę, dokładnie wymieszać, chwile podsmażyć. Powoli wlewać mleko, cały czas mieszając. Gotować kilka minut ,aż zgęstnieje. Przyprawić do smaku gałką muszkatołową i solą.Beszamelem polać kopytka i oprószyć grubo zmielonym pieprzem.
Pierogi leniwe obowiązkowo podaję z surówką z tartej marchewki z jabłkiem. To tyle. Bardzo dziękuję za zaglądanie, czytanie i komentarze. Miłego weekendu, pomimo prognoz pogodowych- u nas w niedzielę ma padać, a już teraz ciemne chmury wiszą,że ho, ho.

wtorek, 23 października 2018

Słońce, światło i cień w skansenie w Kłóbce.

Witajcie! Dziękuję za zaglądanie i pozostawione komentarze.Jest mi bardzo miło,że jest ich aż tyle. To bardzo mobilizuje,więc staram się odpowiadać na bieżąco i również na bieżąco odwiedzać Wasze blogi. Cóż, mamy dziś załamanie pogody, deszcz...Szaro, ponuro dlatego postanowiłam nie zwlekać i rzucić trochę światła i słońca.
Stół w izbie czarnej czyli kuchni zazwyczaj stał pod oknem.
A okna w chacie nieduże,żeby nie uciekało ciepło.
Kącik czystości.
Karczma.
To pomieszczenie tonęło w mroku...
Izba paradna czyli pokój karczmarza.
Kuźnia
Pelargonie w oknie, widok na podwórze.
Niewielki staw nieopodal dworu. To tyle na dziś. Mimo,że pada mam nadzieję,że jeszcze nadejdą piękne, słoneczne dni czego sobie i Wam życzę.

czwartek, 18 października 2018

Kujawy- migawki ze skansenu w Kłóbce

Dzień dobry! Cieszę się niezmiernie,że moja miniaturka latawca Wam się spodobała.Dziękuję za liczne komentarze.Witam dwie nowe obserwatorki- Kathy Leonię i Eweli nę. Jest mi bardzo zadowolona,ze jesteście tutaj.
Korzystając z tak pięknej pogody jaką mamy tej jesieni, wybraliśmy się z mężem znowu na Kujawy. Na zdjęciu jezioro w Lubieniu Kujawskim, w oddali wieża kościoła pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Jednakowoż,że w Lubieniu nie za bardzo było co robić wyruszyliśmy do Kłóbki oddalonej o 6 kilometrów.Na zdjęciu jedna z chałup w skansenie.
Skansen w Kłóbce zajmuje obszar 13 ha, działa od 25 lat, jest piękne położony i zadrzewiony. Bilet normalny kosztuje 15 zł i za tę sumę można go przez 2 godziny oglądać z przewodnikiem- skansen i dwór.
Bez przewodnika nie można wejść do wnętrza chałup. Dość to zabawnie wygląda jak przewodniczka za każdym razem wszystko otwiera i zamyka.Poza tym w zasadzie nie można niczego dotykać. I tu pochwała dla małych skansenów typu Łęczycka Zagroda Chłopska czy Zagroda Guciów na Roztoczu. Tam coś takiego nie obowiązuje- można uderzyć w kowadło, wyciągnąć wodę ze studni itp.A przewodnicy nie tylko oprowadzają,ale również zabawiają. Ale cóż, każdy skansen jest inny i trzeba to przyjąć.
Przy wejściu do kuźni.
Ta koza to urodzona modelka. W skansenie jest spore stado kóz i owiec, drób.
Dziura w drzwiach spichlerza...
Dziura przy wejściu do wiatraka... Jak myślicie- po co?
Staw w skansenie. Następnym razem pokażę Wam na co zwróciłam uwagę we wnętrzach.
Na koniec tego postu- dziuplowisko. Pozdrawiam Was bardzo serdecznie.

poniedziałek, 8 października 2018

Latawiec

Cześć! Dziękuję Wam za komentarze pod poprzednim postem, cieszę się ,że mnie odwiedzacie. Przybyła mi nowa obserwatorka, z czego jestem niezmiernie rada. Witam Cię Lenko serdecznie.
Niedawno byłam z wizytą u wnuczki i zrobiłam dla niej takiego oto latawca. Ona i jej mama uwielbiają latawce, i gdy tylko zaczyna się jesień wyciągają z szafy to kolorowe zjawisko, przyjeżdżają z nim do nas, gdzie więcej przestrzeni.I biegamy z nim polnymi drogami, patrzymy jak wysoko się wzniesie i zazdrościmy mu trochę tego podniebnego lotu...Kalina dodatkowo bardzo lubi wszystko co miniaturowe, więc z mojego latawca bardzo się ucieszyła.
Z trzech wzorów na latawca, jaki znalazłam w swoich czasopismach robótkowych ten wydał mi się najsensowniejszy ponieważ nie zawierał wymyślnych elementów składowych.Przód i plecki są tego samego koloru, w środku znajduje się karton z bloku technicznego, który usztywnił tę konstrukcję.Oczka i nosek z koralików, usta wyszydełkowane kółeczko. Pięć kokardek zrobionych na szydełku w różnych kolorach. Można by ewentualnie usztywnić drucikiem "ogon",żeby lepiej się układał,ale jako prezent dla dziecka wolałam, żeby nie zawierał niczego, co mogłoby ukłuć, skaleczyć itp .Do zawieszenia zrobiłam łańcuszkowe troczki.
Latawiec spodobał się i kto wie, może zrobię takich jeszcze kilka,żeby udekorować dom?!
W tym roku mieliśmy prawdziwy urodzaj na orzechy. Waszym zdaniem lepiej jest przechowywać orzechy w łupinkach, czy wyłuskane w pojemnikach?
A skoro jesiennie, to jesienny kot...
I wiewiórka...
A takie wiewiórki, ktoś sobie umieścił na gzymsie willi przy ulicy Solanki w Inowrocławiu.
I jesienna róża,która zakwitła ponownie w moim ogródku dokładnie 1 października. Wam ją dedykuję. To tyle. Wieczory i noce już zimne,więc przepalamy w piecu.Ale słoneczna jesień jeszcze przed nami...Pozdrawiam Was serdecznie

wtorek, 18 września 2018

Kwiaty na pożegnanie lata

Witajcie,w najbliższą niedzielę powitamy kalendarzową jesień. Tymczasem kwiaty kwitną w najlepsze i ten post chce właśnie im poświęcić.
Inowrocław. Dywan kwiatowy w Parku Zdrojowym.
W pobliżu pijalni wód.
W parku.
Kompozycja, gdzie na pierwszym planie mamy duże, dekoracyjne kwiaty begonii, uzupełniają ją pnące pelargonie.
Tu begonia bardzo okazała.
Gazon po środku inowrocławskiej tężni.
Malwy zdobiące ścianę i kaloryfer w przedsionku do pomieszczeń Chaty Kujawskiej.
Nenufary w Parku Zdrojowym.
Kiermasz na tegorocznej imprezie plenerowej - Łęczyca w Barwach Jesieni.
Ceramiczne kwiaty na kiermaszu.
A taki oto bratek wyrósł mi na podwórku. Czasem niewiele trzeba,żeby zakwitnąć. Dziękuję Wam za wszystkie komentarze pod poprzednim postem. Korzystajcie z lata, póki trwa. Pozdrawiam Was serdecznie.

wtorek, 11 września 2018

Inowrocław

Witajcie, cieszę się ,że spodobały się Wam moje kwiaty na kanwie i te wyhodowane z nasion- dziękuję za wszystkie przemiłe komentarze. Dziś zabieram Was do Inowrocławia, który niedawno odwiedziłam.
Rynek, sobotnie wczesne popołudnie.Ogródki piwne wypełnione po brzegi. Widać ,że miasto żyje. Rynek charakterystyczny dla miast średniowiecznych.Inowrocław ma około 74 tys. mieszkańców.
Tablica pamiątkowa poświęcona założycielowi Inowrocławia- Księciu Kazimierzowi Konradowicowi.( Konradowic, bo syn Konrada Mazowieckiego, tego samego, który sprowadził Krzyżaków do Polski) Inowrocław otrzymał za jego przyczyną prawa miejskie w 1238 roku.( a Łęczyca przed rokiem 1267)Książę Kazimierz I zwany również Kujawskim był protoplastą odrębnej linii Piastów- kujawsko-łęczycko- sieradzkiej.
Żaczek przed teatrem. Takich figurek Inowrocław ma ponoć 5, my widzieliśmy 3 z nich. Mają około metra wysokości, każdy żaczek jest z innym zwierzątkiem.
Patronkę dla Inowrocławia wybrał ponoć Papież Benedykt XVI. Jest nią św. Jadwiga.
Dom z tzw. pruskim murem.Budownictwo szachulcowe jest w Inowrocławiu często spotykane.
Portal zachodni najstarszego, XIII kościoła w Inowrocławiu Imienia NMP. Na ścianie północnej kościoła znajdują się tajemnicze maski i wizerunki diabłów, rzeźby te są ewenementem w skali kraju.Ale tego już nie fotografowałam. Zdjęcia znajdziecie na niemal każdym folderze promującym Inowrocław, czy to papierowym, czy internetowym. " Średniowieczne kościoły budowano kierując się odwieczną symboliką towarzysząca miejsca kultu. Prezbiterium orientowano na wschód, bo tam najpierw pojawiało się słońce, symbol Zmartwychwstania Jezusa.Światłość i jasność we wszystkich religiach symbolizowały Boga i dobro, dlatego też w południowej ścianie umieszczano wejście. Drzwi w północnej ścianie, kojarzonej z ciemnością, zaświatami, siłami nieczystymi czy piekłem, służyły wyłącznie do wyprowadzania konduktów pogrzebowych.Na północnej ścianie świątyni umieszczano także wizerunki diabłów i demonów, które miały przypominać wiernym,że poza świątynią czyhają na nie siły nieczyste."- przewodnik "Polska niezwykła" wydawnictwo DEMART.
A to restauracja, w której jedliśmy obiad. Kelnerka poleciła pieczone pierogi, niezłe, ceny przystępne.
Wnętrze restauracji.
Sklep w bocznej uliczce, witryna nieco siermiężna,jak z poprzedniego ustroju,ale przez to bardzo klimatyczna.
I jeszcze przed odjazdem wieczorny spacer po rynku i przylegających uliczkach. Gwar na rynku, gwar w restauracjach, pizzeriach.Wystawy sklepów już z jesienna kolekcją swetrów , poncz, płaszczy...Oj, uroczy jest Inowrocław. Mam jeszcze zdjęcia z części uzdrowiskowej,ale to już w następnym poście. Tymczasem gorąco Was pozdrawiam i życzę słonecznego, i udanego tygodnia.