Park po deszczu, coś o serialu, coś o filmach, serwetka.

Dobry wieczór! Dziękuję za zaglądanie, czytanie i komentowanie. Witam Anetę, nową obserwatorkę mojego bloga. Dni stały się krótkie i trzeba bardzo się starać, by schwytać promienie jesiennego słońca.

Korzystając ze słotnego dnia wybrałam się do parku.W godzinach wczesnopopołudniowych spotkałam kilku znajomych i depcząc po mokrych liściach ,na urokliwych ścieżkach naszego parku, wdałam się w długą pogawędkę. Miałam wątpliwości, czy dobrze zrobiłam mówiąc koledze,że drewniane pomosty w skansenie rozsadzają gdzieniegdzie chwasty. Byłam tam we wrześniu i owe chwasty nie zrobiły na mnie dobrego wrażenia. Kolega wybrał się następnego dnia do skansenu i zbadał sprawę. Zdał relację z tego rekonesansu i przysłał zdjęcia. Nie było powodu do obaw.Żadne dzikie rośliny nie wystają teraz między drewenianymi deskami ścieżek( i nie niszczą ich swoją ekspansywnością),a rośliny, które rosną po bokach, nikomu nie przeszkadzają, a podkreślają malowniczy charakter łąkowej natury. A swoją drogą niejako zobligowałam kolegę do odwiedzenia Skansenu, przyznał się,że od ubiegłego roku, od czasu przejścia na emeryturę nie był tam ani razu, choć jest w stałym kontakcie z osobą, która pełni rolę głównego koordynatora. Nie wiem jak Wy, ale ja po zakończeniu pracy, nie wracałam do miejsc, w których przyszło mi pracować...

Wieczory zrobiły się długie i często odpalam Netflixa. Szukałam jednego serialu, a włączyłam inny. Z córką obejrzałyśmy meksykańską telenowelę Między ojcem , a synem 20 odcinków po kilkanaście minut...To dopiero był seans! " Wzięta prawniczka odwiedza skrywające złowrogie sekrety dom rodziny swojego narzeczonego i nawiązuje bliską relację z jego zbuntowanym synem..." Wszyscy aktorzy bardzo urodziwi, łacznie z atrakcyjną seniorką rodu. W tej roli Carmen Delgado lat 69, która prawie przy każdym swoim pojawieniu się sypie zjadliwymi "złotymi myślami" jak z rękawa.Jak dla mnie- postać numer 1 tego serialu.Wygląda na to,że to produkcja niskobudżetowa. Pokazują rezydencję - hacjendę w różnej konfiguracji- z lotu ptaka i z parteru. Coś a' la " Dynastia" z Carringtonami. Najwięcej scen jest wewnątrz, potem leśna głusza i chatka syna Alvaro. Iker najczęściej rąbie przed nią drwa do kominka. I rzut oka na uliczkę turystycznego miasteczka... Początkowo mamy wrażenie,że to satyra na długie tasiemcowe telenowele, potem jesteśmy w szoku,że oglądamy coś takiego, no " Złota malina " po prostu...Ale nie możemy przestać,bo ciekawi nas zakończenie. Nawet nie bardzo można przy tym szydełkować lub robić na drutach, bo nie ma lektora, tekst wyświetla się na dole ekranu. A swoją drogą ciekawe doświadczenie.I nawet jeśli chodzi o wiek - wszystko dobrze pasuje. Alvaro w tej roli Eric Elias lat 46, 1,85 cm wzrostu; jego narzeczona Barbara- Pamela Almanza lat 36 ,:syn Iker- Graco Sendel ( 28 lat) córka - Ivanna Castro ( 19 lat) Ocena serialu 4,7 chyba w skali od 1- 10. I znalazłam komentarz, z którym trudno się nie zgodzić- " Czuję,że moje ostatnie szare komórki gdzieś sobie poszły."

Obejrzałam też ostatnio "Silver" z Sharon Stone, film z 1993 roku. Ktoś napisał- niewykorzystany potencjał. Fakt, dziś nie robi ten film takiego wrażenia, jak kiedyś. Przyciąga muzyka, która łączy ten film klamrą, znamy przybój Enigmy. Chyba nie wspomniałam,że bardzo podobał mi się film Krytyk Dobry, wciągający, trzymający w napięciu od samego początku do końca. W roli głównej Sir Ian McKellen ( Gandalf z "Władcy Pierścieni")

Czytanie idzie mi teraz nieco wolniej( przy czym"nieco" to mało powiedziane...). Zaczęłam " cegłę", póki co tytułu nie wspomnę, a jedynie mały cytat z początkowych stron. Mira i Shelley - dwie młode kobiety należą do pewnej organizacji. Ojciec Shelley to obdarzony wybuchowym charakterem pośrednik sprzedaży kredytów hipotecznych. W rodzinnym kręgu nazywano go "Wścieklicą", a jego żona, a matka Shelley " poświęcała niezwykle dużą część codziennych rozmów na przypominanie mężowi o istnieniu bardzo wielu ludzi , których nie lubił.(...) Pan "Wścieklica" nie lubił- wegan, ludzi chodzących wolnym krokiem po ulicach, krzykaczy wszelkiej maści, kobiety ostentacyjnie karmiące dzieci piersią w miejscach publicznych, osoby o nieokreślonej orientacji seksualnej, ulicznych artystów, kiepskich kierowców, oraz ludzi stroniących od wody i mydła." Czy chcielibyście coś dodać do tej listy? Ja na przykład nie lubię, gdy idzie za mną ktoś mocno stukający obcasami, choć z doświadczenia wiem,że bardziej " niebezpieczne" są osoby w tak zwanych cichobiegach, skradające się i podsłuchujące za winkla. Nie lubię, gdy ludzie w pociągu godzinami głośno gadają przez telefon, a cały wagon zastyga i słucha, choć doprawdy nie ma w tej rozmowie nic ciekawego...

Młodzież z plecakami, ale nie na wagarach. Wspomniałam,że godzina była wczesno- popołudniowa.

Zazdrosny chodzę przez parki. Te parki, te parki, te parki - Jan Sztaudynger

Serwetka zrobiona kordonkiem Kaja 15, kolor naturalny, średnicy nie mierzyłam. Dałam 11 listopada Gosi, jako dodatek do urodzinowego prezentu.

Dobrego nowego tygodnia Wam życzę.