Kujawy- migawki ze skansenu w Kłóbce

Dzień dobry! Cieszę się niezmiernie,że moja miniaturka latawca Wam się spodobała.Dziękuję za liczne komentarze.Witam dwie nowe obserwatorki- Kathy Leonię i Eweli nę. Jest mi bardzo zadowolona,ze jesteście tutaj.

Korzystając z tak pięknej pogody jaką mamy tej jesieni, wybraliśmy się z mężem znowu na Kujawy. Na zdjęciu jezioro w Lubieniu Kujawskim, w oddali wieża kościoła pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Jednakowoż,że w Lubieniu nie za bardzo było co robić wyruszyliśmy do Kłóbki oddalonej o 6 kilometrów.Na zdjęciu jedna z chałup w skansenie.

Skansen w Kłóbce zajmuje obszar 13 ha, działa od 25 lat, jest piękne położony i zadrzewiony. Bilet normalny kosztuje 15 zł i za tę sumę można go przez 2 godziny oglądać z przewodnikiem- skansen i dwór.

Bez przewodnika nie można wejść do wnętrza chałup. Dość to zabawnie wygląda jak przewodniczka za każdym razem wszystko otwiera i zamyka.Poza tym w zasadzie nie można niczego dotykać. I tu pochwała dla małych skansenów typu Łęczycka Zagroda Chłopska czy Zagroda Guciów na Roztoczu. Tam coś takiego nie obowiązuje- można uderzyć w kowadło, wyciągnąć wodę ze studni itp.A przewodnicy nie tylko oprowadzają,ale również zabawiają. Ale cóż, każdy skansen jest inny i trzeba to przyjąć.

Przy wejściu do kuźni.

Ta koza to urodzona modelka. W skansenie jest spore stado kóz i owiec, drób.

Dziura w drzwiach spichlerza...

Dziura przy wejściu do wiatraka... Jak myślicie- po co?

Staw w skansenie. Następnym razem pokażę Wam na co zwróciłam uwagę we wnętrzach.

Na koniec tego postu- dziuplowisko. Pozdrawiam Was bardzo serdecznie.

Latawiec

Cześć! Dziękuję Wam za komentarze pod poprzednim postem, cieszę się ,że mnie odwiedzacie. Przybyła mi nowa obserwatorka, z czego jestem niezmiernie rada. Witam Cię Lenko serdecznie.

Niedawno byłam z wizytą u wnuczki i zrobiłam dla niej takiego oto latawca. Ona i jej mama uwielbiają latawce, i gdy tylko zaczyna się jesień wyciągają z szafy to kolorowe zjawisko, przyjeżdżają z nim do nas, gdzie więcej przestrzeni.I biegamy z nim polnymi drogami, patrzymy jak wysoko się wzniesie i zazdrościmy mu trochę tego podniebnego lotu...Kalina dodatkowo bardzo lubi wszystko co miniaturowe, więc z mojego latawca bardzo się ucieszyła.

Z trzech wzorów na latawca, jaki znalazłam w swoich czasopismach robótkowych ten wydał mi się najsensowniejszy ponieważ nie zawierał wymyślnych elementów składowych.Przód i plecki są tego samego koloru, w środku znajduje się karton z bloku technicznego, który usztywnił tę konstrukcję.Oczka i nosek z koralików, usta wyszydełkowane kółeczko. Pięć kokardek zrobionych na szydełku w różnych kolorach. Można by ewentualnie usztywnić drucikiem "ogon",żeby lepiej się układał,ale jako prezent dla dziecka wolałam, żeby nie zawierał niczego, co mogłoby ukłuć, skaleczyć itp .Do zawieszenia zrobiłam łańcuszkowe troczki.

Latawiec spodobał się i kto wie, może zrobię takich jeszcze kilka,żeby udekorować dom?!

W tym roku mieliśmy prawdziwy urodzaj na orzechy. Waszym zdaniem lepiej jest przechowywać orzechy w łupinkach, czy wyłuskane w pojemnikach?

A skoro jesiennie, to jesienny kot...

I wiewiórka...

A takie wiewiórki, ktoś sobie umieścił na gzymsie willi przy ulicy Solanki w Inowrocławiu.

I jesienna róża,która zakwitła ponownie w moim ogródku dokładnie 1 października. Wam ją dedykuję. To tyle. Wieczory i noce już zimne,więc przepalamy w piecu.Ale słoneczna jesień jeszcze przed nami...Pozdrawiam Was serdecznie

Kwiaty na pożegnanie lata

Witajcie,w najbliższą niedzielę powitamy kalendarzową jesień. Tymczasem kwiaty kwitną w najlepsze i ten post chce właśnie im poświęcić.

Inowrocław. Dywan kwiatowy w Parku Zdrojowym.

W pobliżu pijalni wód.

W parku.

Kompozycja, gdzie na pierwszym planie mamy duże, dekoracyjne kwiaty begonii, uzupełniają ją pnące pelargonie.

Tu begonia bardzo okazała.

Gazon po środku inowrocławskiej tężni.

Malwy zdobiące ścianę i kaloryfer w przedsionku do pomieszczeń Chaty Kujawskiej.

Nenufary w Parku Zdrojowym.

Kiermasz na tegorocznej imprezie plenerowej - Łęczyca w Barwach Jesieni.

Ceramiczne kwiaty na kiermaszu.

A taki oto bratek wyrósł mi na podwórku. Czasem niewiele trzeba,żeby zakwitnąć. Dziękuję Wam za wszystkie komentarze pod poprzednim postem. Korzystajcie z lata, póki trwa. Pozdrawiam Was serdecznie.

Inowrocław

Witajcie, cieszę się ,że spodobały się Wam moje kwiaty na kanwie i te wyhodowane z nasion- dziękuję za wszystkie przemiłe komentarze. Dziś zabieram Was do Inowrocławia, który niedawno odwiedziłam.

Rynek, sobotnie wczesne popołudnie.Ogródki piwne wypełnione po brzegi. Widać ,że miasto żyje. Rynek charakterystyczny dla miast średniowiecznych.Inowrocław ma około 74 tys. mieszkańców.

Tablica pamiątkowa poświęcona założycielowi Inowrocławia- Księciu Kazimierzowi Konradowicowi.( Konradowic, bo syn Konrada Mazowieckiego, tego samego, który sprowadził Krzyżaków do Polski) Inowrocław otrzymał za jego przyczyną prawa miejskie w 1238 roku.( a Łęczyca przed rokiem 1267)Książę Kazimierz I zwany również Kujawskim był protoplastą odrębnej linii Piastów- kujawsko-łęczycko- sieradzkiej.

Żaczek przed teatrem. Takich figurek Inowrocław ma ponoć 5, my widzieliśmy 3 z nich. Mają około metra wysokości, każdy żaczek jest z innym zwierzątkiem.

Patronkę dla Inowrocławia wybrał ponoć Papież Benedykt XVI. Jest nią św. Jadwiga.

Dom z tzw. pruskim murem.Budownictwo szachulcowe jest w Inowrocławiu często spotykane.

Portal zachodni najstarszego, XIII kościoła w Inowrocławiu Imienia NMP. Na ścianie północnej kościoła znajdują się tajemnicze maski i wizerunki diabłów, rzeźby te są ewenementem w skali kraju.Ale tego już nie fotografowałam. Zdjęcia znajdziecie na niemal każdym folderze promującym Inowrocław, czy to papierowym, czy internetowym. " Średniowieczne kościoły budowano kierując się odwieczną symboliką towarzysząca miejsca kultu. Prezbiterium orientowano na wschód, bo tam najpierw pojawiało się słońce, symbol Zmartwychwstania Jezusa.Światłość i jasność we wszystkich religiach symbolizowały Boga i dobro, dlatego też w południowej ścianie umieszczano wejście. Drzwi w północnej ścianie, kojarzonej z ciemnością, zaświatami, siłami nieczystymi czy piekłem, służyły wyłącznie do wyprowadzania konduktów pogrzebowych.Na północnej ścianie świątyni umieszczano także wizerunki diabłów i demonów, które miały przypominać wiernym,że poza świątynią czyhają na nie siły nieczyste."- przewodnik "Polska niezwykła" wydawnictwo DEMART.

A to restauracja, w której jedliśmy obiad. Kelnerka poleciła pieczone pierogi, niezłe, ceny przystępne.

Wnętrze restauracji.

Sklep w bocznej uliczce, witryna nieco siermiężna,jak z poprzedniego ustroju,ale przez to bardzo klimatyczna.

I jeszcze przed odjazdem wieczorny spacer po rynku i przylegających uliczkach. Gwar na rynku, gwar w restauracjach, pizzeriach.Wystawy sklepów już z jesienna kolekcją swetrów , poncz, płaszczy...Oj, uroczy jest Inowrocław. Mam jeszcze zdjęcia z części uzdrowiskowej,ale to już w następnym poście. Tymczasem gorąco Was pozdrawiam i życzę słonecznego, i udanego tygodnia.

Kwiaty na kanwie, kwiaty w ogrodzie.

Witajcie, z końcem sierpnia ukończyłam niewielki haft- Jesienne kwiaty.Na zdjęciu wersja robocza, jeszcze nie zdecydowałam jak ten haft wykorzystam. Kanwy nie zabezpieczam przed tzw. strzępieniem ponieważ jest tak sztywna,że tylko z rzadka gubi pojedyncze nitki.

Rozmiar haftu- 17 na 17 cm, kanwa- Aida 14.

Kolory dobrałam sama, sugerując się raczej schematem niż legendą. Zamiast zieleni użyłam ciemny turkus Anchor numer 851 i pistacjowy DMC. Do żółtych kwiatów wybrałam mocniejsze, bardziej wyraziste kolory.

O ile przy żółtym kwiatku potrzebny był delikatny kontur, o tyle przy pomarańczowym już mogłam go sobie darować, a czerwony nie potrzebował go zupełnie.

Przy okazji chcę zaprezentować kolory moich tegorocznych petunii, które wysiałam z nasion.

Jak różnie potrafią się wybarwić. Kwiaty na tej fotografii i na poprzedniej to jedna roślina.

Fioletowa postrzępiona.

Winno- czerwona ma bardzo piękny, głęboki kolor.

Oj, z tej białej jestem bardzo zadowolona- duże, piękne kwiaty. Miałam tej odmiany 2, 3 torebki; 2 czerwonej co w efekcie w kilku skrzynkach dało kompozycję biało- czerwoną.

Ostatnio przeczytałam "Magnolię", a aktualnie czytam " Drugie lato w Magnolii". Cytat z "Magnolii": Życie nabiera prawdziwego znaczenia, gdy otaczają cię ludzie, na których każdego dnia chce ci się patrzeć"

Ostatnio po nektar do moich floksów przyleciał- Fruczak Gołąbek. Motyl,ćma? W każdym razie owad podobny do kolibra. Dziękuję za wszystkie komentarze, odwiedziny na blogu. Zapraszam do zabawy - Podaj dalej. Pozdrawiam serdecznie.

Serwetek ciąg dalszy.

Witajcie! Dziękuję,że do mnie zaglądacie i zostawiacie komentarze. Ja z kolei pod "Włocławkiem..." niewiele Wam odpowiedziałam, swoje wrażenia zamieściłam w poście i nie miałam pomysłu, co by tu jeszcze dodać. Ale jednego możecie być pewni- zawsze chodzę z rewizytą. Cieszę się,że Danusia dołączyła do obserwatorów mojego bloga. Witam Cię moja droga serdecznie! Dziś pozostałe serwetki, których w ogródku nie zdążyłam sfotografować przez zmasowany atak komarów.

Kompozycja z turkusową serwetką.

A oto i ona w całej okazałości.

Tą wykonałam jeszcze przed Świętami Wielkanocnymi.

Ta niewielka podkładka we wzorze miała kształt koła,ale ja podczas suszenia zrobiłam z niej kwadrat.

A tyle owoców ma w tym roku nasza brzoskwinia.

Drzewko ma trzy lata, kilka rachitycznych gałęzi, które w tym roku uginają się pod ciężarem owoców. Pierwszy raz owocowała w ubiegłym roku. Miała dwie brzoskwinie. Tegoroczne zbiory przejdą nasze najśmielsze oczekiwania.Ze względu na upał,żeby drzewko nie gubiło owoców, każdego wieczoru laliśmy pod nie wiadro wody. Owoce nie są duże, gdy dojrzeją w środku są jasnozielone i bardzo słodkie.

Już pojawiają się rankiem pierwsze mgły zwiastujące jesień...Postanowiłam dołączyć do zabawy- Podaj dalej, którą na swoim blogu-Hafty na wierzbie zainicjowała Jola. Teraz z kolei ja będę potrzebowała dwóch osób,żeby zabawa mogła potoczyć się dalej. A zatem dwie osoby, dajcie znać w komentarzu. Pozdrawiam Was serdecznie.