wtorek, 17 listopada 2026

Zalew miejski i różne " rozkminy".

Witajcie moi drodzy, dziś kolejne miejsce spacerowe i trochę "rozkminów".
Po śniadaniu przeglądałam rolki na FB, jeden z influencerów, którego obserwuję pokazał filmik z Krakowa, który ostatnio "wyciekł" do sieci i opatrzył go komentarzem. Potem z mężem długo spieraliśmy się nad sensem "drążenia" w mediach tego tematu. Filmik mną wstrząsnął. Zaczęła się strzelanina. Ludzie w panice wbiegali do pobliskiego sklepu. Drzwi zostały zamknięte. Na zewnątrz zostało kilkuletnie dziecko, które bezskutecznie próbowało dostać się do sklepu. A potem dosłowie ostrzał. Kule świstały wokół dziecka przez kilka sekund.Potem do dziecka podbiegła kobieta...Żadna kula nawet nie drasnęła dziecka, chociaż wszystkie przeleciały bardzo blisko.Nieprawdopodobne. To dziecko cudem uniknęło śmierci. Miało żyć!
Zalew z jednej strony został oczyszczony z trzciny. Wejście na teren rekreacyjny i widok na taflę wody.
Nad zalewem zatrzymały sie dzikie gęsi, a jedna z nich skubała sobie wczesnym rankiem trawę.
Zalew pozbawiony trzciny od strony północnej.
Jesienna altanka nad zalewem.
Ktoś na działce trzyma i karmi koty. Naliczyłam dziewięć, wszystkie zadbane. Przy okazji chciałabym napisać o nowym sklepie zoologicznym w centrum handlowym. Przyciąga rozmiarami, ilością żywych zwierząt i wszelkimi możliwymi tabliczkami zakazujacymi fotografowania, wkładania rąk do klatek z ptakami, dokarmiania i tym podobne. Trudno powiedzieć dlaczego, ale najbardziej rozbawiła mnie tabliczka-Zakaz pukania do zwierząt Nie,żebym miała jakieś uwagi, bo to bardzo słuszny zakaz. Po prostu uznałam,że śmieszne sformułowanie. Na otwarciu była szara papuga żako. Zaraz przy samym wiejściu, w wielkiej klatce. Na dole różnej maści i urody króliczki. Po pewnym czasie dużą klatkę okalał już metalowy płotek, najwyraźniej klienci nie dawali ptakowi spokoju. Córka stwierdziła - droga, 890 zł. Po weekendzie poszliśmy z mężem zobaczyć papugę. W czasie rozmowy telefonicznej powiedziałam do córki- Dołóż zero. Nie 890, a 8900 zł. Trudno powiedzieć, co stało się z żako. Wyjechała do innego sklepu, a może ktoś ją kupił?! W każdym razie teraz jest różowa Kakadu. Przepiękna. Kiedy się do niej mówi podnosi i opuszcza czub na głowie. Widać,że lubi słuchać, bo wtedy przerywa jedzenie i wpatruje się w osobę,która do niej mówi. Ale nie z każdym się wita. Do dziecka powiedziała " cześć", do mnie nie. Zojeczka córki za każdym razem, gdy są, idzie oglądać papugę.( atrakcja turystyczna) Córka podnosi ją do góry,żeby mogła obejrzeć sobie zeberki.Pewnie zaraz będzie następna tabliczka, bo małe zeberki na widok Zojki są wystraszone, zbijają sie w gromadkę i milkną.
Dwa murale w szczytach bloków mieszkalnych niedaleko zalewu. Za każdym razem oficjalne odsłonięcie i wojskowa grochówka. Ten drugi- we wrześniu tego roku.
Zdjęcie z września ze skansenowych dróżek. Widać wystające chwasty raczej trudne do zdeptania. To a propos tej uwagi z poprzedniego posta. Drewno jest dziś bardzo drogie, szczególnie na takie inwestycje. Zobaczyłam, powiedziałam dwóm osobom, które w skansenie regularnie bywają i chyba poskutkowało, bo zostały usunięte.
Takie mogą być. Tyle już zdjęć zamieściłam ze skansenu, ale mam ich jeszcze kilka, z września tego roku, więc może zamieszczę.
Jeden z obrazów Marii Sadowskiej, łódzkiej malarki, która miała wernisaż we wrześniu tego roku w naszym Domu Kultury. Jeśli mam zamieścić więcej zdjęć Jej obrazów, napiszcie w komentarzu. To tyle. Dziękuję za zaglądanie, czytanie i komentowanie.Pozdrawiam. Iza.

niedziela, 15 listopada 2026

Park po deszczu, coś o serialu, coś o filmach, serwetka.

Dobry wieczór! Dziękuję za zaglądanie, czytanie i komentowanie. Witam Anetę, nową obserwatorkę mojego bloga. Dni stały się krótkie i trzeba bardzo się starać, by schwytać promienie jesiennego słońca.
Korzystając ze słotnego dnia wybrałam się do parku.W godzinach wczesnopopołudniowych spotkałam kilku znajomych i depcząc po mokrych liściach ,na urokliwych ścieżkach naszego parku, wdałam się w długą pogawędkę. Miałam wątpliwości, czy dobrze zrobiłam mówiąc koledze,że drewniane pomosty w skansenie rozsadzają gdzieniegdzie chwasty. Byłam tam we wrześniu i owe chwasty nie zrobiły na mnie dobrego wrażenia. Kolega wybrał się następnego dnia do skansenu i zbadał sprawę. Zdał relację z tego rekonesansu i przysłał zdjęcia. Nie było powodu do obaw.Żadne dzikie rośliny nie wystają teraz między drewenianymi deskami ścieżek( i nie niszczą ich swoją ekspansywnością),a rośliny, które rosną po bokach, nikomu nie przeszkadzają, a podkreślają malowniczy charakter łąkowej natury. A swoją drogą niejako zobligowałam kolegę do odwiedzenia Skansenu, przyznał się,że od ubiegłego roku, od czasu przejścia na emeryturę nie był tam ani razu, choć jest w stałym kontakcie z osobą, która pełni rolę głównego koordynatora. Nie wiem jak Wy, ale ja po zakończeniu pracy, nie wracałam do miejsc, w których przyszło mi pracować...
Wieczory zrobiły się długie i często odpalam Netflixa. Szukałam jednego serialu, a włączyłam inny. Z córką obejrzałyśmy meksykańską telenowelę Między ojcem , a synem 20 odcinków po kilkanaście minut...To dopiero był seans! " Wzięta prawniczka odwiedza skrywające złowrogie sekrety dom rodziny swojego narzeczonego i nawiązuje bliską relację z jego zbuntowanym synem..." Wszyscy aktorzy bardzo urodziwi, łacznie z atrakcyjną seniorką rodu. W tej roli Carmen Delgado lat 69, która prawie przy każdym swoim pojawieniu się sypie zjadliwymi "złotymi myślami" jak z rękawa.Jak dla mnie- postać numer 1 tego serialu.Wygląda na to,że to produkcja niskobudżetowa. Pokazują rezydencję - hacjendę w różnej konfiguracji- z lotu ptaka i z parteru. Coś a' la " Dynastia" z Carringtonami. Najwięcej scen jest wewnątrz, potem leśna głusza i chatka syna Alvaro. Iker najczęściej rąbie przed nią drwa do kominka. I rzut oka na uliczkę turystycznego miasteczka... Początkowo mamy wrażenie,że to satyra na długie tasiemcowe telenowele, potem jesteśmy w szoku,że oglądamy coś takiego, no " Złota malina " po prostu...Ale nie możemy przestać,bo ciekawi nas zakończenie. Nawet nie bardzo można przy tym szydełkować lub robić na drutach, bo nie ma lektora, tekst wyświetla się na dole ekranu. A swoją drogą ciekawe doświadczenie.I nawet jeśli chodzi o wiek - wszystko dobrze pasuje. Alvaro w tej roli Eric Elias lat 46, 1,85 cm wzrostu; jego narzeczona Barbara- Pamela Almanza lat 36 ,:syn Iker- Graco Sendel ( 28 lat) córka - Ivanna Castro ( 19 lat) Ocena serialu 4,7 chyba w skali od 1- 10. I znalazłam komentarz, z którym trudno się nie zgodzić- " Czuję,że moje ostatnie szare komórki gdzieś sobie poszły."
Obejrzałam też ostatnio "Silver" z Sharon Stone, film z 1993 roku. Ktoś napisał- niewykorzystany potencjał. Fakt, dziś nie robi ten film takiego wrażenia, jak kiedyś. Przyciąga muzyka, która łączy ten film klamrą, znamy przybój Enigmy. Chyba nie wspomniałam,że bardzo podobał mi się film Krytyk Dobry, wciągający, trzymający w napięciu od samego początku do końca. W roli głównej Sir Ian McKellen ( Gandalf z "Władcy Pierścieni")
Czytanie idzie mi teraz nieco wolniej( przy czym"nieco" to mało powiedziane...). Zaczęłam " cegłę", póki co tytułu nie wspomnę, a jedynie mały cytat z początkowych stron. Mira i Shelley - dwie młode kobiety należą do pewnej organizacji. Ojciec Shelley to obdarzony wybuchowym charakterem pośrednik sprzedaży kredytów hipotecznych. W rodzinnym kręgu nazywano go "Wścieklicą", a jego żona, a matka Shelley " poświęcała niezwykle dużą część codziennych rozmów na przypominanie mężowi o istnieniu bardzo wielu ludzi , których nie lubił.(...) Pan "Wścieklica" nie lubił- wegan, ludzi chodzących wolnym krokiem po ulicach, krzykaczy wszelkiej maści, kobiety ostentacyjnie karmiące dzieci piersią w miejscach publicznych, osoby o nieokreślonej orientacji seksualnej, ulicznych artystów, kiepskich kierowców, oraz ludzi stroniących od wody i mydła." Czy chcielibyście coś dodać do tej listy? Ja na przykład nie lubię, gdy idzie za mną ktoś mocno stukający obcasami, choć z doświadczenia wiem,że bardziej " niebezpieczne" są osoby w tak zwanych cichobiegach, skradające się i podsłuchujące za winkla. Nie lubię, gdy ludzie w pociągu godzinami głośno gadają przez telefon, a cały wagon zastyga i słucha, choć doprawdy nie ma w tej rozmowie nic ciekawego...
Młodzież z plecakami, ale nie na wagarach. Wspomniałam,że godzina była wczesno- popołudniowa.
Zazdrosny chodzę przez parki. Te parki, te parki, te parki - Jan Sztaudynger
Serwetka zrobiona kordonkiem Kaja 15, kolor naturalny, średnicy nie mierzyłam. Dałam 11 listopada Gosi, jako dodatek do urodzinowego prezentu.
Dobrego nowego tygodnia Wam życzę.

niedziela, 8 listopada 2026

Jesienna prowincja.

Witajcie Moi Drodzy, zaczął się listopad i jak się okazuje wcale nie mam więcej czasu dla bloga. Wyjazdy , spacery i moja hipochondria( albo i nie)
Słoneczna, październikowa jesień z wyjazdu na cmentarz.
A pojechaliśmy jeszcze przed 1 listopada, bo w święto nie mielibyśmy się tam jak dostać. Busiki z literką D czyli kursują w dni nauki szkolnej.Mieliśmy 20 minut,żeby dotrzeć na cmentarz i wrócić na ten sam busik.
Ale jeszcze trzeba było zwiedzić toaletę w Ośrodku Zdrowia...
Potem koniecznie, ale to koniecznie musiałam kupić słodką bułkę( z jabłkiem) w pobliskim sklepie. To już taka moja mała tradycja.Pamiętacie Bridget Jones z pierwszej kultowej części( "Dziennik Bridget Jones"), ona weszła do sklepu po papierosy, a w tym czasie kurdyjski uchodźca odjechał i gdyby nie Mark Darcy straciłaby robotę. Ja weszłam do sklepu i busik odjechał...A może wcale mi się nie chciało wracać tak szybko do miasta?!
W każdym razie była okazja trochę poszwendać się po ulubionych terenach. Doszliśmy do kolejnej wsi, noga za nogą, żadnego pośpiechu. Po nocnym deszczu i mglistym poranku, pogoda jak złoto, nawet na godzinę wyszło słońce. Skręcałam na następny cmentarz, gdy tymczasem mąż poszedł zobaczyć, o której mamy następny busik. Zadzwonił do mnie- " Wracaj, zaraz będzie autobus do Łodzi...Za 15 minut". Staliśmy na przystanku, nic nie przyjechało.Humor dnia. Rozkład jazdy PKS sprzed kilku lub kilkunastu lat...A dlaczego jeszcze wisi?Zawieszony jest wysoko i nikt nie miał interesu, żeby go zdjąć...A przy okazji wspomnienie i "wyrzut sumienia"- Jak to pięknie kiedyś było, gdy kursowało kilkanaście autobusów PKS.A obecnie 3 prywate busy, trzeci jedzie i "nocuje" na wsi, rano wraca do miasta.
Dom parafialny w Nowej Sobótce. Jeszcze niedawno wyglądał jak ruina, obecne w nowej odsłonie.Wymieniona cała stolarka- okna i drzwi.Całkowita wartość inwestycji 332 100,00 zł. Dofinansowanie ze środków rządowego programu odbudowy zabytków.
Przed I wojną siostry zakonne w szkole elementarnej uczyły oprócz obowiązkowych przedmiotów również francuskiego. Potem Dom Opieki. W czasach PRL na parterze znajdował się sklep spożywczy, a co będzie tam teraz- nie wiem.
W każdym razie bryła budynku okazała, z balkonami, kolumnami, wewnątrz duża powierzchnia użytkowa.
Przeszliśmy jeszcze kilka kilometrów, do następnego przystanku. Na tym w sumie niedużym odcinku sporo domów opuszczonych, kilka innych wystawionych na sprzedaż. Wieś się wyludnia, podobnie jak małe miasteczka. Według profesora Piotra Szukalskiego z katedry Demografii i Gerontologii z Uniwersytetu Łódzkiego, autora analizy "Przemiany ludnościowe w Polsce w pierwszym ćwierćwieczu XXI wieku" obecnie 45 procent młodych ludzi w wieku produkcyjnym wyemigrowało z małych miast do dużych metropolii. Wielka piątka to: Warszawa, Kraków, Wrocław , Poznań i Trójmiasto, ale też inne duże miasta cieszą się popularnością. Dobrze jest mieszkać na obrzeżach metropolii, a praca w centrum.Duże miasta dają wyższe zarobki i więcej miejsc na rozrywkę." Mamy już dzisiaj w Polsce takie gminy, gdzie ponad czterdzieści procent ludności ma ukończone 60 lat, a dwanaście, trzynaście procent to osiemdziesięciolatkowie. Chyba nikt nie ma żadnych złudzeń, jaka przyszłość czeka te obszary."( " Express Ilustrowany"Numer 164 z 17 lipca 2026 roku, " Młodzi uciekają z małych miast.Co nas czeka?")
Tymczasem w małych miastach też toczy się życie. Niedawno w bibliotece robiłyśmy koszyki ze sznurka.
Mój koszyczek. Przyznam się,że pierwsze spotkanie było trudne... Każdy, kto zaczyna zabawę ze sznurkiem dobrze o tym wie. Za drugim razem, gdy ozdabialiśmy wieczko poszło znacznie lepiej. Nikt jednak nie zrezygnował, wszyscy jak jeden mąż stawiliśmy się, aby dokończyć pracę. I zabrać ją do domu.
Poza tym obejrzałam kilka filmów i serial na Netflixie. 8 odcinkowy polski serial medyczny "Znieczulenie" - świetny. 4,5/ 5. Polski film o Janie Borysewiczu i zespole " Lady Pank" skandalizujący, ale klimatyczny. 4/5. Hiszpański film sensacyjny " Kurs kolizyjny" świetny, dawał do myślenia 4,5/5. Obyczajowo- romansowy " Stowarzyszenie Miłośników Literatury i placka z ziemniaczanych obierków" ciepły, otulający, ale bez szału 4/5.
Jeszcze kilka dni temu, zanim nadeszły przymrozki- dalia w pełnym rozkwicie. Pozdrawiam Was serdecznie i życzę dobrego nowego tygodnia.

czwartek, 29 października 2026

Okruchy złotej polskiej jesieni i kulturalny październik.

Witajcie jeszcze w październiku, dziękuję za zaglądanie, czytanie i komentowanie. Kończy się Złota Polska Jesień i wchodzimy w tą bardziej ponurą, której wiele osób zdecydowanie nie lubi.Niedzielny wieczór bezpośrednio po zmianie czasu z letniego na zimowy, był zapowiedzią jesieni jak z horroru- wiało, padało, a ciemność przez zmianę czasu nadeszła szybciej niż zwykle.Brry.. Jednak ranki bywają bardzo klimatyczne- lekka mgiełka, rześkie powietrze, słońce przedzierające się przez chmury...
Można wybrać się na targowisko i przyłapać gołębia podczas darmowego posiłku...
Okazja czyni złodzieja.
Pójść do parku i zebrać liście.
A potem zająć jedną z ławek i zrobić z nich jesienne róże...
Z bukietami "róż" wejść do Naleśnika na herbatę lub kawę...
U mnie herbata.
Przy okazji porządków na cmentarzu skręcić do lasu i pospacerować z Zojeczką po ulubionym dukcie...
I tyle romantyzmu. Od kilku dni rozglądałam się za zniczami. W poniedziałek weszliśmy do sklepu na rogu, gdzie kiedyś był spożywczak i mama wysyłała mnie tam po drobne zakupy. Teraz sklep z chemią i zniczami. Upatrzyłam sobie jeden rodzaj zniczy, okazałe, ale dość proste, bez ozdóbek. We wtorek poszłam z przekonaniem - kupię właśnie te. Tymczasem "wyszły", a ja chodząc po sklepie torbą zaczepiłam o znicza stojącego na rogu w przejściu. Był charakterystyczny brzęk tłuczonego szkła. 11 zł "w plecy". Wkład zabrałam i jeszcze po szkodzie posprzątałam. Wszyscy troje się do tego sprzątania zabraliśmy pochylając się do ziemi. ( ekspedientka, młody sprzedawca i ja) Odebrałam im zmiotkę i powiedziałam, że trzeba to zrobić bardzo dokładnie, żeby żadna drobinka nie została na posadzce. Na pocieszenie poszłam na pobliskie targowisko, spotkałam znajomą, zachwalała kinową "Lalkę". "Okularnik" ( pan z naszego ulubionego straganu z warzywami) streścił nam "Upadek wieloryba". Zwiastun mnie nie zachęcił, ale jego recenzja- tak. W ostatnim czasie byłam na trzech filmach. Z mężem na " Primetime". Przyznam się,że choć wcześniej Robert Pattinson nie robił na mnie wrażenia, tak tutaj i owszem. W sumie trzy role były dobrze zagrane. Właśnie Roberta jako twórcy programu o pedofilach, Danego Wabika i asystentki Chrisa( czyli Roberta)- Andie. Film niezły,ale czy na Oskara- trudno powiedzieć. Ten seans będzie pamiętny jeszcze z jednego powodu. W sali było nas tylko dwoje tymczasem zapomnieli wyłaczyć klimatyzacji i z każdą minutą robiło się coraz zimniej. Wyszliśmy z kina niemal szczękając zębami. Drugi film to Rozważna i romantyczna na który poszłyśmy z Olą. Oprócz nas weszły na salę dwie młode kobiety z wielkimi opakowaniami popcornu, chipsami oraz kawą. Film kobiecy, łezka przy ostatniej scenie zakręciła się w oku. Kobietki dzierżyły w dłoniach chusteczki higieniczne...Wyglądało to na wzruszenie, a nie wycieranie rąk po tłustych przekąskach... I trzeci film w Dniu Święta Kina, seans za 15 zł.- polska komedia Jak żyć,żeby nie zwariować Film sympatyczny, ale bez szału. Poszłam na niego ze względu na rolę, którą grał Piotr Rogucki. Mówią o nim ,że to wyjątkowy buc, a ja go lubię. Do niedawna mieszkaniec Łodzi, obecnie wyprowadził się z rodziną poza Łódź, ale gdzie dokładne- nie wiem. Artysta bardzo chroni swoją prywatność. Tymczasem zapowiada się w naszym kinie więcej dobrych seansów. Czy pójdę?! Zobaczymy.
Szykowałam się na spotkanie z Richardem Flaneganem w Łodzi 15 października. Ten australijski pisarz z Tasmanii promował swoją nową książkę Pytanie numer siedem Zachęcał fakt,że wstep na to spotkanie był wolny. Jednak w rezultacie po naszym "turnee"- Łódź, Żarki Letnisko, Czestochowa nie chciało mi się znowu ruszyć w podróż, a spotkanie zaczynało się o 18.00.( powrót do domu po nocy) Całe dwugodzinne nagranie ze spotkania pojawiło się nastepnego dnia na You Tube. Poza tym wygrałam zakład. We wrześniu podano kandydatów do corocznej Pomorskiej Nagrody Literackiej "Wiatr od morza". Moim faworytem był Tomasz Słomczyński i jego reportaż Delta.Przez Żuławy" Przeczytałam ją na jesieni ubiegłego roku, pochłonęłam dosłownie w dwa wieczory. A w tym roku głosowałam na ten reportaż na stronie Wydawnictwa "Czarne". Książka wygrała w kategorii Pomorska Książka Roku. W kategorii Literacka Książka Roku na podium znalazła się książkaStefana Chwina- " Gombrowicz i dusza polska" oraz Marka Górlikowskiego " Ilustrator. Przygody Koziołka Matołka tylko dla dorosłych" Gala odbyła się 22 października.
Mural na jednej z częstochowskich ulic. To tyle na dziś. Pozdrawiam Was serdecznie i życzę dobrego weekendu.

wtorek, 20 października 2026

Kolory jesieni. I artykuł.

Witam serdecznie w jesienny dzionek. Zanim zrobi się szaro i ponuro warto cieszyć oczy kolorami jesieni. Oprócz zdjęć oczywiście trochę tekstu, fragmentów artykułu,który mnie zainteresował i uznałam ,że warto się nim podzielić. Dziękuję Wam za zaglądanie czytanie, komentowanie.
W Łodzi cieszą oczy ściany budynków obrośnięte winobluszczem. Niewątpliwie jedna z najpiękniejszych znajduje się w podwórku przy ulicy Piramowicza 9, niedaleko dworca Łódź Fabryczna. O tym,że jest to przemyślana dekoracja świadczyć może to,że wieczorem jest podświetlona.A sięga do trzeciego piętra.
Częstochowa. Park w pobliży Jasnej Góry Ostatnio przeczytałam artykuł, który dał mi do myślenia- Złota reguła niedosytu Na pytania Izabeli Nowakowskiej - Teofilak odpowiada psychiatra prof. Marek Krzystanek. Mówi on o tym,że tempo współczesnego świata nie współgra z biologią człowieka. Żyjemy coraz zdrowiej, a jednocześnie jesteśmy coraz bardziej zmęczeni, a nawoływania ekspertów do " zdrowego stylu życia", choć słuszne , często są kolejną presją.Najsłabiej zaadaptowany do nowej rzeczywistości jest mózg, który zalewamy nadmiarem bodźców, presją dostępności i produktywności.W tej sytuacji ważna staje się higiena psychiczna, czyli reagowanie na zmęczenie, dawanie mózgowi nagród za wysiłek i czasu na odpoczynek.Drugim kluczowym elementem jest sen. Jednak czynnikiem najbardziej drenującym naszą energię są intensywne emocje.W tej sytuacji każdy z nas powinien wypracować sobie własny mechanizm regulacyjny- umiejętność przełączania się, neutralizowania napięcia, odpuszczania. Dla jednych będzie to aktywność fizyczna, dla drugich czytanie książki. Niezwykle pomocna jest zwykła rozmowa." kiedy mówimy o tym, co czujemy, wracamy do poruszającego doświadczenia, napięcie stopniowo schodzi. Przy każdej kolejnej opowieści emocje się wypalają, aż w końcu zostają tylko informacje. Nawet najlepszy horror przestaje robić na nas wrażenie , kiedy oglądamy go dziesiąty raz." Chcąc się wygadać nie róbmy jednak z innych ludzi li tylko " kosza" na swoje opowieści, dramy, bo to prowadzi do jednostronnych relacji.
Dynie są teraz wszechobecne i stanowią obowiązkowy element dekoracji. I dochodzimy do sedna artykułu. Zdaniem profesora - jeśli ktoś chce świadomie gospodarować swoją energią i właściwie kierować własnym organizmem, powinien zaspokajać maksymalnie 80 procent swoich potrzeb, pozostawiając zawsze pewien głód, niedosyt, pragnienie, które są źródłem energii do działania." Wbrew temu, co nam się współcześnie wydaje, sensem cyklu głodu i zaspokojenia nie jest osiągnięcie gratyfikacji w postaci radości, euforii czy poczucia sytości, tylko powstanie energii do zaspokajania kolejnych potrzeb. Nasz mózg nie jest stworzony i przystosowany do życia w pernamentnej euforii- to go męczy.Kiedy skupiamy się na przyjemności, przestajemy być produktywni i zaczynamy się wypalać. A to prosta droga do uzależnień, zaburzeń psychicznych oraz problemów somatycznych. Konsumpcjonizm nam nie pomaga.
Warta w okolicach wsi wypoczynkowej- Żarki Letnisko Profesor nie odmawia nikomu prawa do przyjemności i dobrej zabawy. Chodzi o zachowanie proporcji między produktywnym i bezproduktywnym wykorzystaniem energii. Większa część energii musi służyć czemuś sensownemu. To może być czas spędzony z ważną osobą, trening, dzięki któremu nie znikną nam mięśnie, napisanie książki lub wiersza czy zabawa z dzieckiem, póki jeszcze mam na to ochotę. To wszystko wytworzy następną energię, która pozwoli nam zaspokoić następne potrzeby. W ten sposób aktywności związane z zaspokajaniem potrzeb nadają sens życiu i nie jest ono tylko bieganiem w kołowrotku samostymulacji, które drenuje nas z energii, niczego nie przynosząc."
Wieś w środku lasu- Żarki Letnisko. Województwo śląskie. W drugiej połowie życia w jakiej formie fizycznej , psychicznej, energetycznej i biologicznej będziemy przez resztę życia, bardziej zależy od naszego stylu życia niż od biologicznego impetu, który napędza nas w dwóch pierwszych dekadach. Po trzydziestce zaczyna, więc obowiązywać zasada: nieużywane zanika , dlatego tak ważna jest proaktywna postawa. " jeśli w drugiej połowie życia wycofamy się z aktywności, to ciało" odpuści" i zacznie słabnąć. Zmniejszą się sprawność mózgu i nasze umiejętności radzenia sobie z rzeczywistością, zaczną zanikać mięśnie, stracimy dobrą kondycję. "Namawiam ludzi,żeby nie przechodzili na emeryturę i nie kończyli produktywnej aktywności. Nie trzeba pracować na cały etat, wystarczy tyle, by podtrzymać sprawność mózgu i reszty ciała, i nie przestawać do ostatniego dnia. Aktywność- fizyczna, intelektualna, społeczna- jest warunkiem zachowania zdrowia. I kończy:" Jeśli młody człowiek mówi mi ,że jego egzystencja nie ma sensu, całkowicie się z nim zgadzam. Życie nie ma żadnego sensu. Sens życiu należy nadać. I to zadanie każdy musi wykonać sam." Miesięcznik "Sens" marzec 2026."Złota reguła niedosytu", streszczenie najważniejszych wątków i fragmentów artykułu z cytatami. Wiele z tego już wiemy, ale może warto było przytoczyć zawarte w nim prawdy? Co Wy o tym myślicie?
Złota godzina w moim mieście.
Plenerowa wypożyczalnia książek na skwerku w Żarkach Letnisku.
Zagadka. Zdjęcie przedstawia jakieś miejsce pracy, zakład usługowy. Jaki? To tyle na dziś. Pozdrawiam Was serdecznie i życzę dobrego tygodnia.